10 jaar geleden was ik voor het eerst in Zuid-India in een ayurvedish oord en ontmoette daar allerlei aardige en leuke mensen. Een van hen zei me ik lid moest worden van Facebook zodat we makkelijk contact konden houden. Zo gezegd, zo gedaan. Ik was een van de eersten die Facebook gebruikte in mijn omgeving, dus ik zat een paar maanden in de leegte geestige dingen te roepen en  foto's van mijn hond te plaatsen. De eerste jaren was Facebook een combinatie van theekrans, kroeg en dorpsplein en was het een bron van vermaak en gezelligheid. De laatste tijd posten vrienden steeds minder en werd Facebook een door mijzelf gecreëerde nieuws bubbel die nog wel even veel tijd kostte als toen het nog een theekransje was waar we dagelijks contact met elkaar hadden. Los van het hele privacy-gedoe heb ik besloten mijn account op te zeggen. Het voelt als het einde van een onschuldige tijd op internet.
Back to Top