Een dag zonder museum is geen goede stedentrip dag, dus ik ben ook naar het Whitney Museum geweest. Het Whitney zat eerst in het Breuer gebouw aan de Upper East Side en zit nu sinds een paar jaar in een gebouw ontworpen door Renzo Piano in het Meatpacking District. Omdat musea in New York laat open gaan had ik 's ochtends de tijd om van mijn hotel in Soho via de Village er naar toe te lopen. Dat was een heel fijne wandeling, waarbij ik per ongeluk ook nog in een erg hippe tent koffie heb gedronken. Toen ik bij het museum aankwam dacht ik: "Waarom staan al die mensen daarboven en waarom staan er bomen op die brug?". Dat bleek de High Line te zijn, een van de dingen die ik wilde bezoeken in New York. Ik moet toch eens leren beter kaart te lezen ...
Het museum heeft, naast de toonaangevende exposities ook erg mooie buitenruimtes met terrassen en kunst en fijne uitzichten rondom.
Zoe Leonard: Survey was een erg interessante tentoonstelling. Conceptuele kunst die er ook nog gewoon mooi uitziet. Ze heeft bijvoorbeeld honderden dezelfde ansichtkaarten van de Niagara watervallen (sommigen met tekst en postzegel) verzameld en die dan gerangschikt. Ik kende deze kunstenaar niet, maar was meteen helemaal geïnspireerd.
Het Whitney zou het Whitney niet zijn zonder een politiek getinte tentoonstelling, zo ook deze keer met An Incomplete History of Protest. Veel confronterende kunst, vooral van Afro-Amerikaanse kunstenaars. Gelukkig kon ik bijkomen in het museumcaf├ę en daarna bij een tentoonstelling over de kunstenaar Grant Wood (die van American Gothic).
Back to Top